GESCHIEDENISVan camping, naar lood, bos, muzische –en sportklassen : Het Veen 2009 Het verhaal begint in de jaren ’70 toen de voormalige gemeente Hoboken heel wat problemen kende aangaande de milieuproblematiek van de “ Union Munière “, of zoals het in de volksmond “ de zilver “ werd genoemd. In het voorjaar van 1978 werden een aantal aangetaste kinderen voor een korte periode uit de zwaarst geteisterde wijk “ Moretusburg “ weggehaald. Zij gingen naar zee, op uitnodiging van de badsteden Blankenberge en Nieuwpoort. Toen werden er ook al kinderen opgevangen in de verblijven van de Stad Antwerpen : St-Idesbald, Diesterweg en in het provinciaal domein te Malle.
Eerst werd er echter nog een korte termijn oplossing gezocht door het inhuren van de jeugdherberg “ De Roerdomp “ aan het openluchtdomein te Bokrijk. Schooljaar 1978 – 1979 werd dit opgestart, de kinderen die in aanmerking kwamen werden aangeduid door een medische commissie, onder leiding van wijlen professor Clara. Zo waren er kinderen die 2 weken achter elkaar naar Bokrijk gingen. Anderen gingen voor één week en keerden tijdens het weekend huiswaarts. Op pedagogisch vlak was dit een zware klus voor het onderwijzend personeel want de leerlingen moesten bij terugkeer in de eigen klas kunnen inpikken met de gegeven leerstof. Voor het schooljaar 1979 – 1980 werd er dan naar een andere oplossing gezocht. De jeugdherberg te Bokrijk, met z’n internationale klandizie, kon natuurlijk niet blijvend gebruikt worden voor de kids van Hoboken. Via de gemeentelijke overheid werd het hotel van de camping “ Het Veen “ in St-Job-in-’t-Goor ingehuurd. Deze camping werd beheerd door de vzw Jeugdzorg in de schoot van het ABVV. Ondertussen werd inspecteur Heirman opgevolgd door inspecteur François Van Mechelen. Het is deze laatste die mee zal instaan voor de verdere uitbouw van Het Veen. Tijdens het schooljaar ’79-’80 werd het oude gebouw (gebouwd in 1951) in gebruik genomen als “ loodklassen “. De slaapzalen werden volledig aangepast en er werd zelfs een keuken geïnstalleerd zodat de instelling stilaan volledig zelfstandig kon werken. De kinderen die kwamen bleven voor een schooljaar, gingen in het weekend naar huis en kregen, buiten groene en gezonde lucht, ook gewoon les in Het Veen. Van zowel kleuter als lager onderwijs konden de aangetaste kinderen genieten in Het Veen. Reeds toen al, was er ook vakantiewerking, dit in samenwerking met Kindervreugd vzw. In 1981 werd er dan beslist om ook het nieuwe gebouw (bouwjaar 1958) te gebruiken om dienst te doen als loodklassen en slaapplaatsen. In datzelfde jaar werd er, onder impuls van toenmalig stadssecretaris Fred Nolf, een openluchtzwembad gebouwd. Nadien, in 1983 werd het zwembad omgebouwd tot een openlucht –en overdekt zwembad d.m.v. een uitschuifbare dakconstructie. Dat het zwembad een ongelofelijk succes kende en nu nog steeds hard gemist wordt in Het Veen hoeft geen betoog !! Vanaf 1983 veranderde de werking in Het Veen geheel en maakte men er bosklassen van voor de derde en vierde leerjaren van de lagere scholen van het Stedelijk Onderwijs van de Stad Antwerpen. Voorheen hadden bosklassen alleen maar plaats in het domein Diesterweg te Heide-Kalmthout. Net voor de fusie werd Het Veen (nieuwe en oude gebouw, die toen nog eigendom waren van de camping) door het toenmalige B-SOK gekocht. Het verdwijnen van de houtzagerij, de boer, de Vraeghoeve en ga zo maar door, maakte dat Het Veen nadien werd omgetoverd tot een Muzisch Stagecentrum (september 2002) waar kinderen werden ondergedompeld in een cultureel verantwoord “ modderbad ”. Dit Muzisch Stagecentrum heeft nu echter een aparte plaats gekregen midden in de Stad. Zo kwam het dat 3 jaar (2006) geleden, zowel het onderwerp, als de leeftijd van de kinderen veranderd werden (de 3e klas gaat nu naar de natuurklassen te Houthalen en de zesde klassers komen naar Het Veen). De sportklassen : ’t Veen Sport waren geboren, met als doel de kinderen te laten proeven van een groot aantal sporten (tussen de 12 en 15 verschillende sporten per week !!) en ze zo diets te maken dat sporten ook zeer prettig kan zijn. Dit alles met als grote doel ze zo de weg naar de sportclubs of het recreatieve sporten (Jespo) te laten terugvinden (… en iets minder voor de TV, de computer of de game boy te zitten…), qua samenwerking met Jespo zitten we hier op zeer goede weg, wat de samenwerking met de sportclubs betreft is er nog een “ long way to go “ en stoten we op een zeker wantrouwen, iets wat niemand eigenlijk goed begrijpt. We blijven echter hard werken aan een sportievere en vooral gezondere jeugd voor de Stad Antwerpen. (wordt vervolgd…) |